Aktywność dla zdrowego serca

choroby układu krążenia

Regularna aktywność fizyczna nie tylko poprawia kondycję i sylwetkę, ale również korzystnie wpływa na zdrowie. Obniża wysoki poziom cholesterolu, glukozy oraz ciśnienie tętnicze krwi.

Sport to zdrowie. To sentencja, która każdy z nas zna i powinien stosować w życiu codziennym. Ze względu na jej wielorakie korzystne oddziaływanie na zdrowie zalecana jest wszystkim, a szczególnie osobom:

  • odchudzającym się. Regularny wysiłek sprzyja redukcji tkanki tłuszczowej.
  • z wysokim poziomem cholesterolu. Aktywność pozytywnie wpływa na poziom cholesterolu, poprawia kondycję serca i obniża ryzyko chorób układu krążenia,
  • z cukrzycą typu 2, gdyż pod wpływem wysiłku i ubytku kilogramów zmniejsza się insulinooporność tkanek oraz poziom glukozy (cukru) we krwi.
  • z nadciśnieniem tętniczym. Lekkie aktywności przyczyniają się do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.
  • żyjącym w ciągłym stresie. Bycie aktywnym relaksuje oraz daje zastrzyk pozytywnej energii.

Ile ćwiczyć?

Niezwykle ważna jest regularność wysiłku fizycznego. Najbardziej pomocny jest tygodniowy plan ćwiczeń, który należy realizować niezależnie od naszego humoru lub pogody. Zaleca się przynajmniej 30-60 minut dziennie aktywności fizycznej.

 

Czy każdy może ćwiczyć?

Każdy wiek jest dobry na rozpoczęcie aktywności fizycznej, którą należy dostosować do stanu zdrowia oraz możliwości kondycyjnych. Osoby chorujące przewlekle, z obciążeniami ze strony układu sercowo-naczyniowego, które dotychczas były mało aktywne powinny poprosić lekarza o ocenę stanu zdrowia i najlepszy dobór ćwiczeń.

Jaka aktywność?

Podejmowana aktywność fizyczna może mieć dowolna formę. Ważne by czerpać z niej radość i była dla nas przyjemna. Najprostszą formą wysiłku fizycznego jest spacer. A w codziennym życiu zaleca się:

  • unikanie schodów ruchomych, wchodzenie i schodzenie po „zwykłych” schodach,
  • wysiadanie przystanek lub dwa wcześniej i pokonanie tej odległości pieszo,
  • spędzanie aktywnie czasu w ogrodzie lub spacerach w parku.

Jak przygotować się do ćwiczeń?

Podczas wykonywania aktywności fizycznej na świeżym powietrzu istotne jest odpowiednie dobranie ubioru do warunków atmosferycznych. Zaleca się lekkie, niekrepujące ruchów ubrania oraz obuwie z pełna pięta i nieślizgającą podeszwą.

Wysiłku fizycznego nie należy rozpoczynać:

  • bezpośrednio po posiłku (najwcześniej 2 godz. po jedzeniu),
  • gdy mamy podwyższoną temperaturę lub jesteśmy przeziębieni lub ogólnie czujemy się źle,
  • przy tętnie spoczynkowym poniżej 50 uderzeń/minutę lub powyżej 90 uderzeń/minutę.

Zawsze przed rozpoczęciem i po zakończeniu aktywności fizycznej osoby z chorobami układu krążenia powinny sprawdzać ciśnienie tętnicze krwi. Ważne by podczas ćwiczeń uzupełniać płyny popijając niegazowaną wodę.

Kiedy przerwać wysiłek?

Osoby, które rozpoczynają dopiero wprowadzanie regularnej aktywności fizycznej lub chorujące przewlekle powinny przerwać ćwiczenia, gdy:

  • poczują się źle,
  • odczuwają duszność lub ból w klatce piersiowej,
  • wystąpią ból i/lub zawroty głowy,
  • będą bardzo zmęczone,
  • tętno będzie większe od spoczynkowego o więcej niż 20 uderzeń/minutę.

Artykuł sponsorowany

Choroby serca a leki

Choroby serca zbierają coraz większe żniwo. Wielu ludzi, zamiast zastanowić się nad odpowiednią dietą lub zwiększeniem ilości ruchu fizycznego, zaniedbuje swój organizm. Przyczyną tego są choroby serca oraz problemy związane z naczyniami krwionośnymi. Jeśli choroba niedokrwienna jest w zaawansowanym stanie, konieczne jest używanie także leków, które przepisuje lekarz.

Lekarstwa na nadciśnienie i na cholesterol.

Leki stosowane w chorobach serca to przede wszystkim środki, które mają działanie obniżające ciśnienie. Wysokie ciśnienie ma szkodliwy wpływ na wszystkie naczynia krwionośne w naszym ciele, także na wieńcowe. Leki na nadciśnienie mają za zadanie zmniejszać ryzyko zawału serca. Podobna sytuacja zachodzi w przypadku innych leków – czyli środków, które obniżają cholesterol. Dzięki nim stan naczyń krwionośnych poprawia się, ale muszą być stosowane razem z dietą niskotłuszczową – zwłaszcza, jeśli myślimy o tłuszczach zwierzęcych. Leki stosowane w chorobach serca muszą być przepisane przez lekarza i stosowane zgodnie z jego zaleceniami.

Zawał mięśnia sercowego

Zawał serca to najpoważniejsze powikłanie choroby wieńcowej. Najczęściej jego ofiarą padają osoby płci męskiej, w wieku około trzydziestu – pięćdziesięciu lat, które palą papierosy i cierpią na choroby współistniejące. Zawał spowodowany jest całkowitym zablokowaniem światła tętnicy, która doprowadza krew do serca.

Powikłania pozawałowe.

Zawał jest niezwykle niebezpieczny, gdyż serce przez kilka minut nie dostaje paliwa do pracy – czyli utlenowanej krwi. Może to doprowadzić zarówno do bardzo dużych powikłań, jak i do śmierci. Jeśli zawał miał miejsce w domu, szansa na wyleczenie jest większa, niż gdy chory przebywał poza domem, gdyż wtedy pomoc lekarska jest wzywana o wiele później. Zawał jest trudny do odróżnienia od omdlenia bądź ataku duszności. Objawy przedmiotowe – takie jak sinica, utrata przytomności czy przyśpieszenie tętna, trudno zidentyfikować od innych dolegliwości. Pacjent odczuwa bardzo silny ból i ma wrażenie, że może w krótkim czasie umrzeć, a jednocześnie nie może zakomunikować innym osobom, co mu dolega.

Wpływ pogody na serce

Wpływ pogody na nasz organizm – a zwłaszcza na serce jest znany od dawna. W ostatnich miesiącach naukowcy z lubelskich uczelni potwierdzili, że określona pogoda może mieć wpływ na powstawania problemów z układem naczyniowym. Migotanie przedsionków to problem z nierównym rytmem serca. Okazuje się, że porównanie statystki gości w przychodni, którzy uskarżają się na ten problem, z danymi meteorologicznymi daje jednoznaczne wnioski.

Niebezpieczne wahania ciśnienia.

Gdy do miejsca zamieszkania chorych zbliża się front atmosferyczny o niskiej temperaturze, na migotanie przedsionków cierpi więcej osób. Temperatura za oknem ma także wpływ na ciśnienie krwi. Przy wysokich temperaturach pojawia się nieco niższe ciśnienie, dlatego czujemy się ociężali. Większym obciążeniem dla serca jest ciśnienie wysokie, które będzie skutkiem niskiej temperatury. Naczynia krwionośne wtedy kurczą się, aby zmniejszyć ucieczkę ciepła z naszego ciała. Podobne wahania ciśnienia zachodzą w przypadku zmiany pogody – gdy na dworze pada deszcz, serce jest bardziej obciążone.

Jak uniknąć zawału

Mądrość ludowa głosi, że lepiej jest zapobiegać niż leczyć. Być może to okropny komunał, jednak aż do bólu (serca) prawdziwy. Jak zatem można uniknąć zawału serca? Co możemy zrobić na co dzień? Przede wszystkim konieczne jest uświadomienie sobie, że zdrowy styl życia wcale nie wymaga nadludzkiego wysiłku, a porzucenie szkodliwych przyzwyczajeń i nałogów to żadna kara, ale nagroda – dla zdrowia i dla nas samych. Dbanie o ciało – czyli prawidłowe odżywianie, utrzymywanie masy ciała „w normie” oraz regularna aktywność fizyczna mogą być źródłem prawdziwej radości. W końcu podczas wysiłku fizycznego wydzielają się endorfiny – hormony szczęścia wyzwalane także przez czekoladę czy…stan zakochania. Po co jednak dostarczać sobie nadmiaru kalorii (czekolada) czy stresów („kocha?nie kocha?), skoro można jednocześnie zawalczyć o ładną sylwetkę, zdrowie i szczęście? Oczywiście zdrowy styl życia zakłada, że pożegnamy używki. Palenie tytoniu, nadużywanie leków przeciwbólowych, nadmierne picie – działają destrukcyjnie na nasz organizm, w szczególności zaś – na mięsień sercowy. W profilaktyce zawału serca (i w ogóle chorób serca) priorytetem są regularne badania. Konieczne jest zwłaszcza kontrolowanie ciśnienia tętniczego, poziomu cholesterolu, poziomu cukru we krwi oraz systematyczne wykonywanie badania elektrokardiograficznego (EKG). Istotnym jest również, aby dbać o ogólny stan zdrowia – nie dopuszczać do pojawienia się infekcji (nawet sezonowej i „normalnej” – żadna choroba nie jest normą!), czy stanów zapalnych. Nasze serce będzie wiedziało, jak odwdzięczyć się za taką troskę.

Jak wygląda życie po zawale?

W Polsce blisko 200 tysięcy zgonów rocznie spowodowany jest zawałami serca. Liczba ta może budzić lęk, jednak według statystyk, umiera co 4 osoba, u której wystąpił atak serca. Pozostali zawałowcy mają szansę powrócić do całkiem normalnego trybu funkcjonowania, jednak pod szczególnym nadzorem kardiologa.

Okres rekonwalescencji, po przebytym zawale mięśnia sercowego, zwykle nie przekracza jednego miesiąca. Wskazane jest bowiem, aby pacjent jak najszybciej powrócił do zwykłych czynności życiowych, tj. praca czy życie towarzyskie. O ile lekarz nie zaleci inaczej, nie ma potrzeby przedłużania okresu, w którym prowadzi się bardzo oszczędzający siły tryb życia. Stopniowo powinno zwiększać się codzienną dawkę ruchu, aby z czasem powrócić do normalnej aktywności.
Nie można jednak ukryć, że po przebytym zawale serca, pacjent znajduje się pod stałym nadzorem lekarza. Nie można bowiem bagatelizować faktu, że serce zostało już nieodwracalnie uszkodzone i wymaga specjalnej troski.
Niezwykle ważna jest odpowiednia dieta, która pozwala przeciwdziałać chorobom układu sercowo-naczyniowego. Wprowadzone zmiany mają mieć charakter trwały, a powrót do starych, niezdrowych nawyków żywieniowych, może okazać się śmiertelnie niebezpieczny. Kategoryczny zakaz palenia, spożywania alkoholu, a także konieczność ograniczenia tłustych i solonych potraw, to najważniejsze dietetyczne przykazania każdego zawałowca. Program żywienia po zawale, to znacznie więcej niż tylko profilaktyka. Od tego momentu, to często warunek konieczny, aby móc żyć.
Pacjenci po zawale serca do końca życia muszą przyjmować leki, które m.in.: poprawiają przepływ krwi w tętnicach wieńcowych, zwalniają czynność serca, zmniejszają poziom stężenia cholesterolu, zapobiegają miażdżycy, a także przeciwdziałają deformacji komory serca po zawale. Dobór leków nie zawsze jest łatwy, ponieważ często pacjenci po ataku serca, to osoby cierpiące na inne, przewlekłe choroby.
Aktywność fizyczna, a także życie seksualne nie powinny budzić lęku. Ważne jest jednak, aby wysiłek był dostosowany do indywidualnych możliwości pacjenta. Po zawale można więc funkcjonować całkiem normalnie i cieszyć się urokami życia.

Arytmia serca

Arytmia serca to stan, kiedy serce kurczy się w sposób nieregularny. Arytmia może być spowodowana przez zaburzenia przewodzenia impulsów, które są przesyłane od węzła zatokowo-przedsionkowego do serca. Problem może tkwić także w samym węźle bądź w nieprawidłowym odbieraniu ich przez serce.

Konieczne badanie holterowskie.

Nieprawidłowością w rytmie serca jest samo przyspieszenie jego rytmu. Serce bijące ponad 100 razy na minutę znajduje się w stanie tachykardii. Gdy taki stan trwa przez dłuższy czas, pojawia się kołatanie serca. Chory odczuwa bicie serca, czuje także niepokój. Taka arytmia może być spowodowana dużą dawką kofeiny bądź nagłym spadkiem ilości glukozy we krwi. Czynnikiem, który wpływa na pojawienie się arytmii oraz migotania serca jest adrenalina – pod wpływem zdenerwowania czujemy silne bicie serca, które nie zawsze jest miarowe. Rozpoznanie arytmii polega na osłuchiwaniu serca przez stetoskop – jednak częściej wymagane jest wykonanie badania holterowskiego, które o wiele dokładniej zbada dobowy puls niż pojedyncza wizyta u lekarza.

Profilaktyka zawału serca

Zawał serca jest przez wiele osób traktowany jako poważne ostrzeżenie, które mówi, że coś trzeba zmienić w stylu życia. Zawał może doprowadzić do śmierci chorego, dlatego o wiele lepiej jest mu zapobiegać, niż prowadzić po nim rehabilitację. Niezwykle ważną kwestią w profilaktyce zawału jest utrzymanie poziomu cholesterolu na właściwym poziomie.

Odpowiednia dieta, ruch.

Bez udziału diety będzie to bardzo trudne. Dieta powinna włączać dużą ilość kwasów omega 3 – na przykład w formie ryb lub oleju lnianego. Sól jest niewskazana, w uwagi na to, że prowadzi do wzrostu ciśnienia. Tłuszcze zwierzęce podwyższają poziom cholesterolu, dlatego należy je wyeliminować z diety, podobnie jest z pokarmami typu fast-food. Niektóre badania wskazują na dobroczynne działanie czerwonego wina, jako środka,który chroni przez zawałem serca. Nie wolno z nim przesadzać. W wielu przypadkach wskazany jest umiarkowany ruch, dostosowany do stanu zdrowia chorego, może być nim na przykład spacer. Wszelkie ćwiczenia osoba chora na serce powinna konsultować z lekarzem.

Choroba sercowo-naczyniowa

Choroby sercowo-naczyniowe, są nazywane także chorobami krążenia. W dużej mierze są to choroby cywilizacyjne, związane ze złym stylem życia. Na rozwój tych chorób wpływa otyłość i nieprawidłowa dieta, palenie tytoniu, używanie dużej ilości soli w diecie oraz brak ruchu. Choroby sercowo-naczyniowe powinny znajdować się pod specjalną ochroną lekarzy – gdyż połowa zgonów w naszym kraju jest spowodowana właśnie zawałem lub udarem.

Skutki choroby.

Są to najpoważniejsze skutki chorób układu krążenia. Najważniejsze choroby układu krążenia to miażdżyca oraz choroba niedokrwienna serca – które powodują znaczne obniżenie jakości życia, zwłaszcza jeśli towarzyszą im także inne choroby współistniejące. Do chorób serca należą także wady rozwojowe – powstałe już u małych dzieci oraz wady nabyte, takie jak niedomykalność zastawki. Niezwykle często występującą chorobą układu sercowo-naczyniowego jest nadciśnienie, które mimo tego, że nie daje objawów chorobowych, niszczy wszystkie układy w ciele człowieka i prowadzi do wyniszczenia organizmu.